Meble pokojowe na wymiar we Wrocławiu

Meble pokojowe na wymiar to zabudowy salonu, sypialni i pokoju dziecięcego projektowane pod konkretną ścianę — zabudowa RTV, biblioteczka, łóżko w zabudowie, biurko, toaletka. Przewaga nad gotowym meblem jest największa tam, gdzie w grę wchodzi pełna wysokość pomieszczenia albo nietypowy kształt ściany.

Salon: ściana, która robi porządek

Zabudowa RTV na wymiar rozwiązuje problem, którego gotowa szafka nie rozwiąże: kable, sprzęt i to wszystko, co zwykle leży na komodzie. Przewody prowadzimy w kanale wewnątrz mebla, a gniazdka przenosimy tak, żeby wtyczki nie wystawały zza telewizora.

Biblioteczka na całą ścianę wygląda dobrze, ale ma jeden warunek techniczny: półka dłuższa niż 80 cm ugina się pod książkami. Dlatego dzielimy ją pionowymi przegrodami albo stosujemy grubszą płytę.

Coraz częściej robimy zabudowy wokół drzwi i okien — nad framugą zostaje zwykle 40–60 cm, które w gotowych meblach po prostu przepadają.

Sypialnia: zabudowa zamiast osobnych mebli

Łóżko w zabudowie z szafkami po bokach i półką nad wezgłowiem zastępuje trzy osobne meble i wygląda spokojniej niż zestaw skompletowany z różnych źródeł.

Zabudowa podokienna to rozwiązanie, które szczególnie lubimy: pod parapetem powstaje siedzisko ze schowkiem, a po bokach słupki na książki. W kamienicach z wysokimi oknami sprawdza się wyjątkowo dobrze.

Toaletka na wymiar mieści się tam, gdzie gotowa nie wejdzie — wystarczy 80 cm szerokości i 40 cm głębokości, żeby zrobić blat z szufladą i lustrem.

Pokój młodzieżowy i dziecięcy

Pokój nastolatka ma zwykle 9–12 m² i musi pomieścić spanie, naukę, ubrania i miejsce na znajomych. Gotowe zestawy młodzieżowe rozwiązują to średnio, bo projektowane są pod uśredniony pokój, a nie pod ten konkretny.

Najwięcej daje tu łóżko na antresoli — pod spodem mieści się biurko albo szafa, co uwalnia kilka metrów podłogi. Warunek jest jeden: wysokość pomieszczenia minimum 250 cm, żeby nad materacem zostało 90 cm.

Biurko robimy na wymiar szerokości okna albo wnęki, z przelotką na kable i półką na monitor. W pokojach na poddaszu biurko wchodzi pod skos — tam, gdzie i tak nie da się stanąć wyprostowanym.

Meble młodzieżowe projektujemy tak, żeby przetrwały zmianę gustu: neutralne fronty, a kolor wnosi się dodatkami, które łatwo wymienić. Mebel kupuje się na dziesięć lat, a ulubiony kolor zmienia się co dwa.

Miejsce do pracy w mieszkaniu

Praca z domu przestała być wyjątkiem i w większości mieszkań nie ma na nią osobnego pokoju. Najczęściej robimy więc biurko wpisane w istniejącą przestrzeń: we wnęce, pod oknem albo jako przedłużenie zabudowy w salonie.

Biurko pod oknem ma zaletę światła z boku, a nie zza pleców, gdzie odbija się w ekranie. Warunek: parapet musi być na tyle wysoko, żeby zmieścił się blat, albo trzeba go wymienić na węższy i zintegrować z blatem biurka.

W salonie sprawdza się biurko jako część zabudowy — blat wysuwany albo składany, który po pracy znika. To rozwiązanie dla osób, które nie chcą oglądać monitora wieczorem, gdy pokój wraca do funkcji wypoczynkowej.

Zabudowa a proporcje pomieszczenia

Mebel na całą ścianę od podłogi do sufitu wydaje się przytłaczający, ale w praktyce działa odwrotnie: pionowa, jednolita płaszczyzna optycznie podnosi pomieszczenie, podczas gdy kilka niższych mebli o różnej wysokości je rozdrabnia.

W niskich pokojach — a takie są w blokach z lat 70., gdzie sufit ma 250 cm — pomaga rezygnacja z widocznego cokołu i prowadzenie frontów do samej podłogi.

W kamienicach z sufitem powyżej 300 cm sensowniejsze bywa odwrotne podejście: zabudowa do wysokości 240 cm, a nad nią wolna przestrzeń, która podkreśla wysokość wnętrza. Górna półka i tak byłaby poza zasięgiem bez drabiny.